Elzas, van zoet cliché naar hippe kwaliteit

Elzas, van zoet cliché naar hippe kwaliteit

Ook als het om wijn gaat, vliegen de trends om onze oren. Momenteel gaan we voor lichte, frisse witte wijnen, het liefst met een bubbeltje. Precies het soort wijnen die ze maken in de Elzas. WINELIFE ging op pad en ontdekte er La belle vie achter de Vogezen.
Tekst en beeld: Château Petri, met dank aan Chris Alblas

Waar komen wijntrends vandaan? Waarom loopt de consumptie van rode wijnen zo terug en gaan we massaal aan de lichtere en frisse wijnen? De media speelt daar een belangrijke rol in, nieuws over voedsel en drank waar je gezondheid van te lijden heeft is niet te missen. Daarnaast verbiedt de anti-alles lobby al het lekkers, zelfs één glas wijn is volgens hen al helemaal uit den boze.

Gelukkig laat niet iedereen die wijn meteen staan, maar er is een verandering in de markt merkbaar. Rondvraag van WINELIFE bij een aantal sommeliers naar wat de consument anno 2025 eigenlijk wil, leverde vier trends op. Dat zijn wijnen met minder alcohol, wijn met minder tannine, droge frisse en witte wijnen. Ook mousserende wijnen scoren hoog. Verder vinden wijnliefhebbers het belangrijk dat de wijn met respect voor de natuur gemaakt is en wil men weten waar de wijn vandaan komt. Laat dit alles nou precies passen bij de wijnbouw in de Elzas. Sinds ze daar meer inzetten op droge, minerale wijnen maken ze precies wat de markt vraagt. WINELIFE volgde er La route du vin om ze te proeven en ontdekte meteen dat het heerlijk toeven is in dit gebied tussen de Vogezen en de Duitse grens. 

Elzas maakt het allemaal

Mousserende, frisse lichte wijnen of soepel rood, je vindt het allemaal in de Elzas. Toch zijn de wijnen uit het gebied veel minder populair dan een tijd geleden. De reputatie dat hier alleen zoete en halfzoete wijnen worden gemaakt, is de oorzaak. De Amerikaanse wijngoeroe Robert Parker gaf in de jaren tachtig en negentig hoge punten aan een rijkere en vollere stijl wijnen, mét restzoet. Hierdoor gingen sommige producenten bewust zoetere wijnen maken, want die werden beter verkocht op de Amerikaanse markt.

Helaas werd het suikergehalte niet vermeld op de etiketten. Je wist destijds als consument nooit zeker of je nou een droge of een zoete wijn kocht. Gelukkig, na ongeveer 2000 keerde men terug naar een drogere, strakkere stijl, die zeker vandaag de dag goed gewaardeerd wordt. Zeker ook omdat de producenten meer duidelijkheid geven op het etiket. 

Verder lezen? Dat kan in WINELIFE 97, shop ‘m hier.

Wil jij geen enkele editie missen? Abonneer je dan nu op WINELIFE Magazine!

Wil je op de hoogte blijven van de leukste artikelen? Volg WINELIFE magazine op InstagramFacebook en meld je aan voor onze tweewekelijkse nieuwsbrief.

nl_NLNederlands