Soave in avondjurk

In de provincie Verona is het elke avond bal. Lekker eten in restaurants, met onbeperkt bubbels uit Lessini en platte wijn uit Soave. Een vurige sapstroom, net als de lava in dit herkomstgebied. We roepen de wijn uit tot hét stijlicoon van Italië.
Tekst: Marjolein Schuman | Beeld: Unsplash

Onze eerste avond in het vestingstadje Soave, in de stromende regen. Die zal de straten doen overstromen terwijl we dineren, we zullen wadend terug moeten naar ons hotel. Maar dat weten we nog niet als de kurken knallen. We eten bij Il Drago, restaurant en enoteca (wijnwinkel) van een Italiaanse familie in een prachtig pand. Het is het Paleis van Justitie uit 1375, gebouwd in opdracht van Cansignorio della Scala, telg uit een familiedynastie van heersers over Verona. Op ons bord vinden we lentegerechten. Groene asperges met knapperig spek en een crème met saffraan. Risotto met bleekselderij, Monte Veronese en roze peper. Ham uit Soave met wilde spinazie. En ten slotte een cake waar je de Recioto di Soave in kunt gieten, dessertwijn gemaakt van laat geoogste druiven. Het geeft een zoetzure smaaksensatie die ons aan Cointreau doet denken. ‘Cucina tipica’, zegt de gastvrouw.

Zwarte bodem

We maken kennis met de mousserende wijnen uit Lessini Durello, een van de drie DOP’s (Denominazione di Origine Protetta) van de streek Veneto die we bezoeken. De Monte Lessini ligt noordelijk van Soave bij de Dolomieten, onderdeel van de zuidelijke kalkalpen. De bodem bestaat uit zwart vulkanisch basalttufsteen door een uitbarsting 15 miljoen jaar geleden. De inheemse druif durella gaat er lekker op. 

We combineren de wijnen naar hartelust met de frisse gerechten. Onze favoriet? Cantina Tonello ‘ioTeti’ Spumante Metodo Classico Lessini Durello DOC. Heeft maar liefst 36 maanden op haar gist gelegen en dat merk je. Ze bedwelmt ons met aroma’s van magnolia en lindebloesem. Met smaken van citrus en groene appel en een knapperige minerale ruggengraat door de vulkanische bodem, die we later ook in de Soaves zullen terugvinden. De bubbels gaan erin als koek en we gaan nog lang niet naar huis. 

Eenmaal bedtijd merken we dat we niet kruipend naar huis kunnen. Er is zo veel regen gevallen dat de putten in de oude straatjes en zelfs de wijngaarden rondom het niet meer kunnen verwerken. Alles staat blank. Met natte sokken bereiken we hotel Marilla Village, waar we de eigenaresse helpen dweilen. 

Ode aan Sophia Loren

Vanaf nu drinken we Soave-wijnen. Gemaakt van de druif garganega die je volop ziet in de uitlopers van de Alpen en het begin van de Povlakte. Op een avond komt er een Soave Classico op tafel die door de maker Corte Adami wordt genoemd: Soave vestita da sera, Soave in avondjurk. Een elegante, goudgele wijn van late oogst met een verleidelijk parfum. Ineens bedenken we dat wijn dan misschien wel mannelijk is volgens het woordenboek, maar dat we met Soave een eerbetoon aan de Italiaanse vrouw zouden moeten maken. Niet aan Giorgia Meloni, de Donald Trump van de Italianen, maar aan Maria Montessori, Gina Lollobrigida of Sophia Loren. Italiës grootste filmdiva, de mooiste vrouw ter wereld, schreef in de jaren zeventig ook een bestseller met haar boek over de Italiaanse keuken. En daarvoor zijn we hier ook. Wat eet je bij deze Soave Classico die fris en hartig verenigt? Die bloemig en kruidig is met een minerale tint? Iets net zo aromatisch en vol structuur: pasta con ragù di volatili, baccalà alla venezioana en formaggi stagionati. Pasta met gevogelteragout, een voorgerechtje met stokvis en ten slotte rijpe streekkazen.