Duitse wijnetiketten staan vol letters en termen die meer verwarren dan verhelderen. Toch schuilt daarachter een helder systeem: de VDP-classificatie, het Duitse antwoord op de Bourgogne-hiërarchie. Van instapniveau tot topwijngaard: wie de code kraakt, proeft Duitsland met andere ogen.
Tekst: Château Petri | Beeld:
Duitse wijn zit in de lift, toch is het voor een gemiddelde wijndrinker ingewikkeld om de juiste wijn van ons oosterbuurland te kiezen. Op het etiket staan namelijk vaak termen die iets zeggen over de wijnstijl én over de rijpheid van de druiven. Dit zorgt voor verwarring. Tenzij je een fles kiest met een adelaar op de capsule, het symbool voor de VDP.
Want dan is de kans heel groot dat je kwaliteit in je glas schenkt. De circa tweehonderd leden van deze vereniging werken al sinds 1926 volgens de terroir-gedachte. Ze zijn daarom een belangrijke inspiratiebron voor de nieuwe Duitse wijnwet. Die moet definitief afrekenen met het hardnekkige imago van zoete slobberwijnen uit de jaren zeventig.
Een turbulente wijngeschiedenis
De Duitse wijngeschiedenis kent pieken en dalen. Ze meandert van Romeinse kloosterwijnen naar aristocratische topwijnen, waarna het niveau zakte naar goedkoop en zoet, om nu weer op te klimmen tot de mooiste moderne terroir kwaliteitswijnen.
In de achttiende eeuw was de hoge kwaliteit van Duitse Riesling al beroemd. Dit was ook de periode dat de namen van veel beroemde wijngaardnamen officieel werden vastgelegd. Ze kregen internationaal prestige: topwijnen uit de Mosel en Rheingau kostten meer dan wijnen uit Bordeaux, het waren verzamelobjecten van Britse aristocraten. Maar inflatie en politieke chaos, oorlogen, en een langdurige economische crisis tussen 1900 en 1945 beschadigden de sector ernstig. Om het tij te keren werd er met de komst van de wijnwet van 1971 gekozen voor massaproductie. Er werden eenvoudige zoete wijnen gemaakt zoals Liebfraumilch, met de focus op het suikergehalte van het sap: hoe zoeter, hoe meer men verdiende per kilo druiven. Dit beschadigde het kwaliteitsimago van Duitse wijn. Pas vanaf 1980 kijkt een nieuwe generatie wijnmakers opnieuw naar kwaliteit. Lees ook het artikel op pagina 44.
De focus verschuift nu naar precisiewijnbouw en Einzellages, oftewel single vineyards. Het VDP-systeem met Gutswein, Ortswein, Erste Lage en Grosses Gewächs (GG) is het uitgangspunt (zie kader). Daarnaast speelt klimaatverandering een grote rol. Er wordt wijn gemaakt van druivenrassen uit Zuid-Europese wijnregio’s. Vooral de Duitse spätburgunder, dezelfde druif als de Franse pinot noir, genoemd, kan inmiddels wedijveren met de betere Bourgognes.
Verder lezen? Dat kan in WINELIFE editie 102. Je shopt ‘m hier.
Wil jij geen enkele editie missen? Abonneer je dan nu op WINELIFE magazine!
Wil je op de hoogte blijven van de leukste artikelen? Volg WINELIFE magazine op Instagram, Facebook en meld je aan voor onze tweewekelijkse nieuwsbrief.
Nederlands 
English (UK) 
Deutsch