‘Je moet elke dag in de wijngaard zijn’

Tijden veranderen en Esporão verandert mee. Soms tegen de stroom in, en daarmee vooruitlopend op wat anderen doen en denken in de Portugese wijnindustrie. Het bedrijf begon al in 2007 met biologische wijnbouw.
Tekst: Niels van Laatum | Beeld: Esporão

Sinds 2019 zijn de volledige vijfhonderd hectare aan eigen wijngaarden gecertificeerd ‘organic’. Hiermee bezit Esporão achttien procent van alle biologische wijngaarden in Portugal. Kijk, dan maak je een verschil voor het milieu. Zeker als je als een van de vijf grootste producenten van het land daarnaast de outfit van je flessen versoberd, zoals bij de nieuwe Colheita-lijn. We spraken ‘chief winemaker’ José Luís Moreira da Silva over deze wijnen en over hun actuele uitdagingen.

Minder is meer

De Colheita-wijnen van Esporão kregen een facelift. Als aanvulling op de Monte Velho-serie zijn er nu een witte en een rode wijn in een nieuw jasje. Hiermee geeft deze wijnproducent steeds meer invulling aan waar ze echt voor staan, en waar jij als wijnliefhebber warm voor loopt: wijn die het beste voor heeft met de natuur en met jouw smaak. 

De belangrijkste veranderingen die Esporão doorvoerde zijn de volgende. Door afscheid te nemen van capsules op de fles besparen ze jaarlijks 5.000 kilogram aluminium en 1.965 kilogram CO2-uitstoot. Ook is de bedrukking van de etiketten vereenvoudigd. Door niet langer met een goudlaag te werken, scheelt dat 26 kilometer aan niet-recyclebare folie van aluminium en plastic. 

Best spannend

José Luís Moreira da Silva – hoe komen ze in Portugal toch altijd aan die prachtige namen? – is sinds 2022 hoofdwijnmaker bij Esporão. Zijn carrière begon er al eerder. Na zijn studie microbiologie en een master in oenologie werkte José eerst bij wijnbedrijven van naam in de Douro. Geboren en getogen in Porto was dat een voor de hand liggende keuze. Totdat in 2015 Esporão op zijn pad kwam. Vanuit de Douro verlegde hij via de wijnregio Vinho Verde zijn werkzaamheden richting Alentejo. Na zijn promotie tot hoofdwijnmaker en aantreden tot de directie, besloot José met zijn gezin te verhuizen naar Evora. Een relatief kleine, historische stad tussen de Spaanse grens en Lissabon. ‘Dat ging gemakkelijker dan we dachten. Met drie kinderen, de oudste was toen dertien, vonden we verhuizen best spannend. Ze zijn hier binnen de fijne energie van Evora heel zelfstandig geworden. Nu willen ze niet meer terug. Misschien is het voor ons, omdat veel van onze vrienden en familie in Porto wonen, nog wel lastiger.’ 

Eén voet in de wijngaard