Column: Dry? Hoezo droog?

Mark Bertrand is dol op Italië. Hij houdt van het land, de cultuur, de drukte, de chaos, de handgebaren, het eten en vooral de wijnen. Een wijn is voor hem méér dan het product in een fles. Het is voor Mark een beleving, wachtend om geopend te worden. Hij gaat op zoek naar het verhaal achter de wijn en neemt jou graag mee op die ontdekkingsreis.
Beeld: Pexels

Dry January. Ik snap dat het goed is om van tijd tot tijd een gezonde reset te ondergaan maar om het nu tot fenomeen te verheffen, vind ik weer iets typisch Nederlands. Overigens is Dry January bedacht door de Britse organisatie Alcohol Change maar je begrijpt wel wat ik bedoel. Wat ik dan weer wel interessant vind, is de uitdrukking ‘droog’ als in droge witte wijn. Waar komt die uitdrukking vandaan?

Suikergehalte

Een wijn heet ‘droog’ als tijdens de vergisting bijna alle natuurlijke suikers in de druiven worden omgezet in alcohol. Er blijven dus nauwelijks zoete restsuikers over en dat lage suikergehalte noemt men dus ‘droog’. En met een laag suikergehalte bedoel ik ook echt laag he: minder dan 1% suiker. Bij rode wijn kan dat droge gevoel ook afkomstig zijn van tannines maar dat is voor nu even een zijspoor. Dat ‘droge’ ontstaat overigens niet zomaar, het is echt de keuze van de wijnmaker. Die kan het vergistingsproces stoppen of gewoon laten doorgaan. Als de gist alle suikers heeft omgezet, hebben we een droge jongen te pakken. Je proeft overigens direct als je met een droge wijn te maken hebt. Bij een witte wordt dan al snel geroepen dat deze ‘hoog in de zuren zit’. Dat klopt, aangezien tonen van citroen, limoen, groene appel (granny smith) of grapefruit het dan winnen van de suikers (die er nauwelijks zijn). Je weet het helemaal zeker als je prikkeling voelt aan de zijkant van je tong. Dan heb je echt een droge witte wijn te pakken.

Ervaring

Met een droge rode wijn ervaar je het weer anders. In het begint voelt het stroef aan, met name bij de zijkant van je wangen. Die stroefheid zijn de tannines en de wijnkenners zeggen dan wel eens dat de wijn’ hoog in de tannines zit’. Je kunt het een beetje vergelijken met het eten van een onrijpe banaan. De truc is om een slok te nemen en dan even te ‘kauwen’: even wat lucht erbij slurpen en de wijn door de mond laten gaan om zo de smaken te activeren en de textuur te voelen. De wijn wordt dan ook wat warmer. Mocht je twijfelen: als de wijn stroperig en ‘dik’ proeft op de punt van de tong heb je geen droge maar een zoete wijn te pakken. Ook lekker maar het is wel echt anders. Bij een echte droge rode wijn is sowieso de tannines aanwezig in combinatie met fruitige tonen, kruidig (of specerij-rijk) of aardse tonen zoals mos of steen. Het is gewoon een kwestie van oefenen, proeven, slurpen en ervaren waar de tinteling het meeste voelbaar is.

Zo zie je, wijn drinken is meer dan iets lekker vinden of niet. Het is proeven, ervaren en voor jezelf een pallet samenstellen. Vergelijken en de smaken proberen te achterhalen. Wat proef ik nu precies? En waar zit de smaaksensatie? Maar vooral oefenen, een hele maand Januari lang.

Salute,

Mark

Wil je meer columns lezen van Mark Bertrand? Dat kan, klik hier.

Wil jij geen enkele editie missen? Abonneer je dan nu op WINELIFE Magazine!

Wil je op de hoogte blijven van de leukste artikelen? Volg WINELIFE magazine op Instagram, Facebook en meld je aan voor onze tweewekelijkse nieuwsbrief.